Monthly Archives: Δεκέμβριος 2015

7 πράγματα που φάγαμε με το κουτάλι το 2015 και δεν θέλουμε να ξαναδούμε το 2016

2015.jpg.pagespeed.ce.lrGvAOdK8P

Τελευταία ημέρα του χρόνου και, ως είθισται, αποφασίσαμε να κάνουμε μια ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε, αλλά με λίγο διαφορετικό τρόπο. Θα γκρινιάξουμε λίγο, λοιπόν, προς τους φίλους και συνεργάτες ιατρούς, για όλα αυτά που θα θέλαμε να μην ξαναδούμε το 2016 (αλλά ξέρουμε καλά ότι θα συνεχίσουμε να βλέπουμε). Συνιστάται η λήψη της ακόλουθης λίστας με την απαραίτητη δόση χιούμορ. Με τυχαία σειρά:

  1. Δεν έχετε κανέναν απολύτως λόγο, από ιατρικής πλευράς, να προτιμάτε τους αποκλειστές των υποδοχέων αγγειοτενσίνης (ΑΥΑ) έναντι των αναστολέων του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (αΜΕΑ), ως πρώτη επιλογή στους ασθενείς με υπέρταση. Αν μη τι άλλο, οι αΜΕΑ έχουν ισχυρότερη τεκμηρίωση ως προς τα σκληρά τελικά σημεία (θάνατος, εγκεφαλικό, έμφραγμα) και είναι πολύ φθηνότεροι.1
  2. Όσο κι αν επιμένετε, οι σταγόνες νιφεδιπίνης κάτω από τη γλώσσα δεν θα ρίξουν πιο γρήγορα την πίεση! Η απορρόφηση του φαρμάκου από τον στοματικό βλεννογόνο είναι αμελητέα,2 ενώ οι κίνδυνοι από τη χρήση του υπερβαίνουν κατά πολύ το προσδωκόμενο όφελος.3
  3.  Η οδηγία για λήψη δις ημερησίως φαρμάκων με πολύ μεγάλο χρόνο ημίσειας ζωής, όπως είναι η αμλοδιπίνη, δεν έχει απολύτως κάνενα νόημα φαρμακολογικά.4 Το μόνο που καταφέρνετε είναι να χρεώνετε τον ασθενή και το ασφαλιστικό του ταμείο με δύο συσκευασίες το μήνα, έναντι μιας.
  4. Γιατί τέτοια αγάπη με την κλαριθρομυκίνη;
  5. Το αντιβιόγραμμα γίνεται ώστε να επιλέξουμε το καταλληλότερο αντιβιοτικό για τον ασθενή βάσει ευαισθησίας του μικροβίου, φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων και αλλεργιών, κόστους και επίπτωσης στην μικροβιακή αντοχή· όχι για να επιβεβαιώσουμε την ευαισθησία στην σιπροφλοξασίνη.
  6. Η τιτλοποίηση της βασικής ινσουλίνης δεν γίνεται με την βραδινή μέτρηση γλυκόζης, αλλά με την πρωινή την επόμενη ημέρα της χορήγησης!
  7. Η μετφορμίνη δεν είναι κατάλληλη επείγουσα φαρμακευτική παρέμβαση σε ασθενή με ~400mg/dl σάκχαρο. Όπως δεν είναι πρέπουσα και η παράλειψή της από τη φαρμακευτική αγωγή οποιουδήποτε ασθενούς με Σ/Δ τύπου ΙΙ που δεν έχει απόλυτη αντένδειξη στη λήψη της.

 

 

ΑΝΑΦΟΡΕΣ

  1. Li, Edmond CK, Balraj S Heran, and James M Wright. «Angiotensin Converting Enzyme (ACE) Inhibitors Versus Angiotensin Receptor Blockers For Primary Hypertension». Cochrane Database of Systematic Reviews (2014): n. pag. Web. 31 Dec. 2015.Van Harten, Jaap et al. «NEGLIGIBLE SUBLINGUAL ABSORPTION OF NIFEDIPINE». The Lancet 330.8572 (1987): 1363-1365. Web. 31 Dec. 2015.
  2. Van Harten, Jaap et al. «NEGLIGIBLE SUBLINGUAL ABSORPTION OF NIFEDIPINE». The Lancet 330.8572 (1987): 1363-1365. Web. 31 Dec. 2015.
  3. Grossman, Ehud. «Should A Moratorium Be Placed On Sublingual Nifedipine Capsules Given For Hypertensive Emergencies And Pseudoemergencies?». JAMA 276.16 (1996): 1328. Web. 31 Dec. 2015.
  4. Miyoshi, Ken-ichi et al. «Effects Of Dividing Amlodipine Daily Doses On Trough Drug Concentrations And Blood Pressure Control Over A 24-Hour Period». Clinical Therapeutics 35.9 (2013): 1418-1422. Web. 31 Dec. 2015.
Advertisements

Ανεπιθύμητες ενέργειες με επιθυμητά αποτελέσματα

psychiatric-drug-side-effectsΟι ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων, δηλαδή οι επιβλαβείς συνέπειες της χρήσης τους ακόμα και στις συνήθεις θεραπευτικές δόσεις, είναι σημαντικό κεφάλαιο της κλινικής φαρμακολογίας. Η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο ρίσκο της ανεπιθύμητης ενέργειας και στο προσδοκώμενο θεραπευτικό όφελος είναι αυτή που (πρέπει να) καθορίζει την τελική μορφή της φαρμακευτικής αγωγής, κάτι που γίνεται ακόμα πιο σημαντικό αφού οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συχνά αναφερόμενες και ως παρενέργειες, επηρεάζουν ισχυρά την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης στα φάρμακα.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις φαρμάκων όπου οι δράσεις τους που ανήκουν στο φάσμα των ανεπιθύμητων ενεργειών, χρησιμοποιούνται εν γνώσει μας, χειραγωγούνται δηλαδή, προς όφελος του ασθενούς. Στην περίπτωση αυτή κάνουμε λόγο για «οριακό όφελος». Στον πίνακα που ακολουθεί, παρατίθενται ορισμένα παραδείγματα που απαντώνται συχνά στην κλινική πράξη:

Φάρμακο Ανεπιθύμητη Ενέργεια Οριακό όφελος
Κωδεΐνη Δυσκοιλιότητα Ορισμένες φορές χρησιμοποιείται off-label για την καταπολέμηση της διάρροιας
Ερυθρομυκίνη Δρα σαν αγωνιστής των υποδοχέων μοτιλίνης στο λεπτό έντερο αυξάνοντας τον περισταλτισμό, κάτι που μπορεί να προκαλέσει διάρροια Χρησιμοποιείται off-label στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, σε ασθενείς όπου η παρατεταμένη παρεντερική σίτιση οδηγεί σε αδράνεια του γαστρεντερικού σωλήνα
Υοσκίνη (σκοπολαμίνη) Ξηροστομία Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις έντονης σιελόρροιας (χαρακτηριστική περίπτωση η σιελόρροια που προκύπτει συχνά κατά την αγωγή με κλοζαπίνη)
Μινοξιδίλη Όταν χρησιμοποιείται ως αντιϋπερτασικό, μπορεί να προκαλέσει υπερβολική τριχοφυΐα Χορηγείται ως OTC σκεύασμα κατά της ανδρογενούς αλωπεκίας
Νιφεδιπίνη Προκαλεί ορθοστατική υπόταση εξαιτίας της αγγειοδιασταλτικής της δράσης Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του συνδρόμου του Raynaud
Φαινυτοΐνη Προκαλεί υπερπλασία των ούλων Έχει ερευνηθεί η χρήση της στην επούλωση των τραυμάτων
Σιλδεναφίλη Δοκιμάστηκε αρχικά σαν φάρμακο για την καρδιαγγειακή νόσο, όμως καταγράφηκαν ενδιαφέρουσες ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια των δοκιμών Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας

ΠΗΓΕΣ

Gray, A.H., Wright, J., Bruce, L. & Oakley, J. 2016, Clinical Pharmacy, 2nd edn, Pharmaceutical Press, London.

Επιστημονική Ημερίδα: «Πολλαπλή Σκλήρυνση, σήμερα & αύριο»

Το Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015, θα έχω την τιμή να συμμετάσχω στην επιστημονική ημερίδα της Νευρολογικής Κλινικής του Γ.Ν. Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη, με θέμα την Πολλαπλή Σκλήρυνση, όπου θα μιλήσω για τον ρόλο των συμπληρωμάτων διατροφής στη διαχείριση της νόσου. Πιο συγκεκριμένα, θα αναφερθώ στις προσδοκίες, στους κινδύνους και κυρίως στα επιστημονικά δεδομένα για μια σειρά από σκευάσματα που εμπίπτουν στην συγκεκριμένη κατηγορία. Μπορείτε να διαβάσετε το πρόγραμμα της εκδήλωσης παρακάτω:

Αλληλεπιδρούν τα εμβόλια με τα φάρμακα;

Έχουμε μιλήσει επανειλημμένως για τα εμβόλια σ’ αυτή την ιστοσελίδα. Η αξία των προληπτικών εμβολιασμών είναι αδιαμφισβήτητη και δικαίως χαρακτηρίζονται ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι επίσης γεγονός ότι κάθε φορά που μιλάμε για εμβολιασμούς, το πιθανότερο είναι πως σκεφτόμαστε αυτούς της παιδικής ηλικίας. Όμως, πέρα από το πρόγραμμα του βρεφικού και παιδικού εμβολιασμού, υπάρχει και το –παραμελημένο είναι η αλήθεια– πρόγραμμα εμβολιασμού ενηλίκων (Εικόνα 1). Αυτό περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα εμβόλια κατά της γρίπης και του πνευμονιόκοκκου, που αφορούν περισσότερο συγκεκριμένες κατηγορίες του πληθυσμού (π.χ., ηλικιωμένα άτομα ή πάσχοντες από χρόνιες νόσους), ανθρώπους δηλαδή που συνήθως λαμβάνουν συστηματικά κάποια φαρμακευτική αγωγή, συχνά δε αποτελούμενη από μεγάλο αριθμό φαρμάκων. Συνεπώς, το ερώτημα έχει βάση: Υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ εμβολίων και φαρμάκων και, αν ναι, πώς;

Διαβάστε περισσότερα